Costa, eh… Brazil?

Costa Brazil. Zo heette afgelopen zaterdag een artikel in het Brabants Dagblad over strandvakanties in de stad Fortaleza aan de Atlantische kust van Brazilië. Fotootje van een azuurblauwe oceaan met bootjes, een reepje strand en hoge appartementenblokken. En beschrijvingen van strandtenten die Satéhut heten, serveersters in oranje t-shirts die bitterballen en broodjes warm vlees brengen en in het Nederlands vragen of je er pindasaus bij wilt. Je kunt er duiken, vissen en met een buggy door de duinen scheuren. Er is een Hollands fort, er zijn wel bedelaars en achterbuurten maar ook democratie. En een vrouwelijke president. Met andere woorden: Ga er gerust heen op vakantie. Zo’n stukkie schrijf je met je ogen dicht. Maakt niet uit over welke zonbestemming. Zonder dat je er ooit bent geweest. Maar goed, de schrijver heeft vast een prettig weekje gehad. Betaald door Arkefly. Zonde wel. Brazilië verdient zoveel meer. En de toerist of reiziger ook.

Dat van die vrouwelijke president klopt: Sinds januari dit jaar staat Dilma Roussef, voormalig vrijheidsstrijdster, gemarteld gevangene, econoom en minister van Financiën, aan het roer van het grootste land van Latijns Amerika. Zij nam dat roer over van Lula, de metaalarbeider en vakbondsman die met zijn socialistische arbeiderspartij zijn land in acht jaar tijd zowel intern als op het internationale podium een stuk vooruit hielp. Er zijn inderdaad nog steeds bedelaars en krottenwijken, er is veel criminaliteit en de groep kansloze armen is weliswaar gekrompen maar nog steeds aanzienlijk. Desalniettemin profiteert Brazilië van een sterke economie doordat het land zowat alles zelf kan produceren. Met enorme natuurlijke hulpbronnen, bijna altijd zon en indrukwekkende gevarieerde landschappen en de meest gastvrije mensen van de wereld is Brazilië een fantastisch vakantieland. Op en buiten de gebaande paden.

Iedereen heeft van de stranden van Rio gehoord en van het Amazonegebied. Sommige Nederlanders kennen de stad Natal en omgeving als zonbestemming in het noordwesten. Maar wie kent de Pantanal als tegenhanger van Amazonas? Waar veel minder bossen zijn maar vooral moerassen zoals de Everglades in Florida, en waar je dus veel beter wilde dieren als kaaimannen, jaguars, anaconda’s, capibara’s, gordeldieren en ara’s kunt spotten? Of de zuid-Atlantische kust in Santa Catarina do Sul met zowel rustieke vissersdorpjes als een ware surfsubcultuur? Waar je walvissen met hun jongen kunt zien maar ook duinsurfen en je uitleven op dansfeesten? Vergeet Niagara of Victoria Falls maar zoek het weergaloze ‘gat in de wereld’ op van de Iguaçú-watervallen, de grootste van de wereld? Ze zijn bekend van de film The Mission met Jeremy Irons en Robert de Niro. Ga eens de binnenlanden van de deelstaat Mato Grosso in en vind het nationale park Chapada dos Guimarães met bergen, watervallen, canyons, grotten, savanne en oerwoud. Om maar iets te noemen…

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Uncategorized

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s