Tango en fado in Parijs

Soms maak je zoiets moois mee dat je het met de hele wereld wilt delen. Zoals Cristina Branco die het liedje Nào há só tangos em Paris zingt. Muziek spreekt vaak voor zichzelf maar ook de tekst is erg de moeite waard. En omdat er niet zoveel mensen Portugees spreken, heb ik de tekst vertaald. Om zelf te ervaren hoe een zangeres en een schrijver in drie minuten een compleet kunstwerk construeren. De woorden zijn van Pedro da Silva Martins. De stem van Cristina. Begeleid door een bandoneon, een Portugese gitaar en een contrabas. En aan het eind is er het schilderij van een verloren liefde in Parijs.

Ik kuste je portret, de kleur vervaagde

tot een abstract lichaam, geschilderd door heimwee,

Het zoeken naar je contouren maakte me gek:

“Zeg me, Picasso, waar is zijn mond?”

Je portret ga ik tentoonstellen in Parijs,

Tweedehands, vervaagd… zien of iemand me kan vertellen

Waar ik je kan vinden, of ik je niet ben verloren…

Mijn tranen hebben mijn gezicht gewist.

Een trieste fado heeft bezit van me genomen.

Ik stortte me in andere armen maar niets helpt…

“Zeg me, Picasso, wat voor soort liefde is dit?”

Mijn portret ga ik in Parijs tentoonstellen

en zo zal ik gelukkig zijn aan je zijde

Als ik je niet vind, heb ik je nooit verloren.

Ik weet…

Er zijn niet enkel tango’s in Parijs, en in de fado’s waaraan ik me overgeef

Vind ik slechts fragmenten van jou.

Maar goed,

Weet dat ik op je wacht.

Als ik je met een kus heb gewist,

kan ik je met een kus ook weer laten verschijnen!

Beijei teu retrato,
esborratou-se a tinta,
num corpo abstracto
que a saudade pinta…
E a esquadrinhar teus traços já dei por mim louca:
‘Diz-me lá, Picasso, onde ele tem a boca?’

Esse teu retrato
vou expô-lo em Paris,
já usado e gasto
ver se alguém me diz
onde é que te encontro,
se não te perdi…

Por te ter chorado
desfiz o meu rosto
e num triste fado
encontrei encosto.
Dei-me a outros braços mas nada que preste…
‘Diz-me lá, Picasso, que amor é este?’

Este meu retrato
vou expô-lo em Paris,
e assim ao teu lado
eu hei-de ser feliz.
Se nunca te encontro
nunca te perdi.

Sei…
não há só tangos em Paris,
e nos fados que vivi
só te encontro em estilhaços

Pois bem,
Tão certa, espero por ti.
Se com um beijo te desfiz,
com um beijo te refaço!

Este meu retrato
vou expô-lo em Paris,
e assim ao teu lado
eu hei-de ser feliz.
Se nunca te encontro
nunca te perdi.

Sei…
não há só tangos em Paris,
e nos fados que vivi
só te encontro em estilhaços

Pois bem,
Tão certa, espero por ti.
Se com um beijo te desfiz,
com um beijo te refaço!
Se com um beijo te desfiz,
com um beijo te refaço!

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Uncategorized

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s